سياه سپيد و خاكستري

پويا شفيعي راد
editors@SiahSepid.com

خاكستري وب لاگ گروهي هفته نامه ي الکترونيک سياه سپيد فعاليت خود را آغاز نمود: siahsepid.com/weblog

شش شماره است كه سياه و سپيد با شماست .

شش شماره است كه مي نويسم ، مي خوانيم ، مينويسد و مي خوانيد .
شش شماره آغازين سياه و سپيد را ديد و خوانديد . احسنت گفتيد ، انتقاد كرديد و پيشنهاد داديد و حتي گاه گاهي ...
بگذريم ...

احسنت ها ما را به ادامه راه اميدوار تر كرد ،
انتقاد ها را به گوش جان پذيرا بويم و
پيشنهادها را تا جاي امكان به كار بستيم ...

سعي كرديم تا رسالت خود را به درستي و به حق به انجام رسانيم و خلايي كه امروزه در بين سايت هاي ايتنرنتي حس ميشود ، تا حدودي پر كنيم .

كاستي هايي هم داشته ايم ، قبول داريم . در آغاز راهيم و هنوز مانده است تا به شمايل دلخواه برسيم .

در اين شش شماره سعي كرده ايم ديده ها را بشوييم ، جور ديگر ببينيم ، جور ديگر بنويسيم و جور ديگر كار كنيم ...

ممنون از شما كه ما را تنها نگذاشتيد ، ممنون از شما كه همواره همراه ما بودي . ممنون از شما ...

و اما :

روزگار غريبي است نازنين !

هنوز مركب نامگذاري سال جديد به نام نهضت خدمت رساني به مردم خشك نشده بود كه شاهكار شركت مخابرات ايران را در زمينه محدود سازي اينترنت شاهد بوديم . هفته نامه سياه سپيد به نوبه خود اين عمل شركت مخابرات را نه قانوني ، نه عرفي و نه اخلاقي ميداند . متاسفانه آنقدر برايمان محدوديت ايجاد شده كه ديگر به نوع برخورد ها عادت كرده ايم و صدايمان هم آن طور كه بايد و شايد در نمي آيد ، اما معتقديم با همدلي و همت ميتوان جلوي اينگونه اعمال را گرفت .

وبلاگ گروهي خاكستري نيز راه اندازي شد . عده اي خرده گرفته بودند شما يا سياهيد و يا سپيد ! ميانه برايتان معنا ندارد! تصميم گرفتيم وبلاگ گروهي خاكستري را راه اندازي كنيم . وبلاگي كه با افزون بر پانزده نويسنده شروع به كار كرده و معجونيست از روز نوشته ها و عقايد و انتقادات و پاسخ آنها و لينك هاي جالب توجه و صدها چيز ديگر دهها نويسنده مختلف با عقايد مختلف! مطمئن باشيد با خواندن آن ضرر نخواهيد كرد . مسلما انتقادات و پيشنهادهاي شما در اول راه ، راهگشاي ما خواهد بود .

كماكان مشتاق همكاري شما خوانندگان عزيز هستيم. سياه سپيد خانه شما است. ما صميمانه در انتظار مقالات، نظرات و كمك هاي شما (به تعدادي داوطلب طراح و برنامه نويس فني نيازمنديم! ) هستيم.

به اميد روزي كه بگوييم ، آنچه در دل داريم، بي هراس!