آقاي رئيس جمهور, چرا حرف نمي زنيد؟

فرهنگ اعتمادی
comments@SiahSepid.com

آقاي رئيس جمهور! چرا در اين موقعيت حساس به تعهدي كه بارها به مردم ايران داده ايد عمل نمي كنيد؟ چرا صريحاً ديدگاه خود را نسبت به شرايط كشور براي مردم ايران بيان نمي كنيد؟ دانشجوياني كه چماقداران و قمه كشان باندهاي خشونت ضرب و شتم مي كنند همان اصلاحاتي كه شما شش سال پيش اعلام و بعد از آنها عقب نشيني كرديد مي خواهند. اينها همان جواناني هستيد كه شما قرار بود جدي بگيريد. سكوت شما چند سال قرار است طول بكشد؟ آيا قرار است در آينده گفتني ها را در خاطراتتان براي ثبت در تاريخ بنويسيد؟ آيا مردم ايران را نامحرم مي دانيد و يا نابالغ و ساده لوح كه به وظيفه خود عمل نمي كنيد و در مورد واقعيتهاي كشورشان به آنها گزارش نمي دهيد؟ آيا قرار است مردم ايران در آينده اي نامعلوم بفهمند كه چرا خدمتگزار منتخب آنها، يعني شما، سالهاست بر خلاف آنچه در زمان انتخابات متعهد شد، از مشكلات برنامه اصلي خود در راه زمينه سازي "جامعه مدني" حرفي نمي زند و اگر گاهي چيزي مي گويد آنقدر دوپهلو و مبهم است كه مردم نمي توانند آن را جدي بگيرند؟ راستي كي بود با مردم حرف زديد و آنها واقعاً به حرفهاي شما گوش دادند و با اعتماد كامل شما را جدي گرفتند؟ بايد چند سال پيش باشد. مي دانيد چرا مردم ديگر سخنراني هاي رسمي شما را جدي نمي گيرند؟ چون شما ديگر آنها را جدي نمي گيريد. تعارفات شما به مردم كه يقيناً صادقانه است، جدي گرفتن مردم نيست. حوادث اخير را كه دنبال مي كنيد و روزنامه ها و نشريات كتبي و اينترنتي را كه مي خوانيد؟ پس مي دانيد مردم از بس از آنها تعريف كرده ايد و شريف و بزرگوار و نجيبشان خوانده ايد خسته شده اند و اكنون در كمال شرافت، بزرگواري ونجابت از منتخب خود مي خواهند به وظيفه قانوني خود عمل كند، آنها را جدي بگيرد و با آنها حرف بزند. آقاي رئيس جمهور! چرا به مردم احترام نمي گذاريد؟ نمي بينيد در دانشگاهها و خيابانهاي تهران و شهر هاي ديگر چه مي گذرد؟ بخشهاي مهمي از جامعه، روشنفكران، جوانان و دانشجويان ايران دارند آخرين اعتماد و اميدهايشان را به اصلاح امور از دست مي دهند؟ آيا مردم حق ندارند بگويند ما شهروندان اين كشور و افراد جامعه اي هستيم كه قرار است جامعه مدني بشود و انسانها شخصيت داشته باشند و در مورد سرنوشت خود آگاهانه تصميم بگيرند و بر امور نظارت كنند پس چرا حق نداريم خودمان مصلحت خود را تشخيص دهيم و شما بايد پنهاني، بر سر منافع ما، مذاكره و معامله كنيد؟ نكند شما هم به توهم دچار شده و مثل قدرتمداران رجز خوان، مردم ايران و فرزندانشان را عامل آمريكا و سوسول مي دانيد؟ كسي از شما در اين شرايط و هيچ شرايط ديگري انتظار تندروي و نابخردانه عمل كردن ندارد اما آيا نمي توايد با زباني منطقي و اصولي و به شيوه مدني، مردم را در جريان امور كشور خودشان بگذاريد و از آنها مسئوليت بخواهيد؟ از چه نگرانيد؟ آيا مردم بر خلاف آنچه مي گفتيد نامحرم شده اند؟ آيا ويروس منطق كاذب استبدادگرايان: "و ما چيزي مي دانيم كه شما نمي دانيد و نمي فهميد" به شما هم سرايت كرده است؟ همان منطق نمرودي ناسالمي كه معتقد است مصلحت جامعه را بهتر از خودش مي فهمد. شما كه معتقد نيستيد مردم ايران صلاحيت ندارند مصلحت خود را تشخيص بدهند؟ نكند واقعاً فكر مي كنيد مردم ايران ممكن است از دخالت نيروهاي خارجي حمايت كنند و اكنون به خاطر پرهيز از چنين خطري بخواهيد بر سر اصول اوليه جامعه مدني كه حق مردم براي فعاليت و دانستن و تصميم گيري و شركت در مباحث مربوط به سرنوشتشان است است كوتاه بياييد و سكوت كنيد؟ نگران نباشيد. مردم ايران ممكن است عقب افتاده هاي قدرت پرست خودفريب را از لولوي اشغالگر همسايه بترسانند اما شما با شناختي كه از جامعه خود داريد مي دانيد مردم ايران و قبل از همه روشنفكران و دانشجويان، هرگزو تحت هيچ شرايطي دخالت اشغالگران خارجي را در كشورشان نمي پذيرند و اگر از استبداد خفقان آور حاكم به تنگ مي آيند و فرياد مي زنند، فريادشان تلاش براي انذار و اتمام حجت با كساني است كه به نداي مردم خود گوش نمي دهند اما سقوط خويشاوند تاريخيشان ديكتاتور بغداد، آنها را به شدت ترسانده است. واقعاً شما بر اساس كدام تحليل، روش فعلي را در پيش گرفته ايد؟ ممكن نيست در تحليلتان اشتباه كرده باشيد؟ شما از مردم معذرت خواستيد، لااقل به ما بگوييد اشتباه تحليل شما در چه بود؟ شما اعتراض داريد كه اختيارات رئيس جمهور كم است و من به عنوان يكي از ايرانياني كه هنوز در صداقت شما شك نكرده از شما مي پرسم آيا رئيس جمهور ايران، بدون كسب مجوز از يك شوراي انتصابي، حتي اراده و اختيار حرف زدن با ولي نعمتان خود يعني مردم ايران را هم ندارد؟ آيا رئيس دولت ايران حتي حق ندارد از سركوب وحشيانه فرزندان ملت در دانشگاهها اظهار ناراحتي كند؟ آقاي خاتمي، نترسيد. به جامعه و فرزندانشان، روشنفكران و دانشجويان اعتماد كنيد. هنوز دير نشده است. شما مسئوليت داريد. به مردم ايران و خودتان اعتماد داشته باشيد و احترام بگذاريد. سكوت نكنيد. آقاي سيد محمد خاتمي! هنوز دير نشده است. روش خود را تغيير دهيد: با ما انسانهاي ايراني حرف بزنيد.