|
به كدامين گناه؟
اروند اوجي
Arvand.net
ساعت ۱۰:۰۷
كاپيتان رضاييان از برج مراقبت فرودگاه بندر عباس تقاضاي اجازه پرواز مي كند.
ساعت ۱۰:۱۷
كاپيتان رضاييان بر پهناي باند قرار مي گيرد و همچون فرشته اي آهنين به سوي آسمان پر مي كشد.
ساعت ۱۰:۲۰
كاپيتان رضاييان هواپيما را به سوي ارتفاع ۱۲۰۰۰ پايي هدايت مي كند و بطور مداوم با برج مراقبت فرودگاه بندعباس و و مركز كنترل راه هاي هوايي در تهران و امارات متحده عربي در تماس است.
ساعت ۱۰:۲۴
كاپيتان رضاييان به بندرعباس اطلاع مي دهد كه قصد اوجگيري به ارتفاع ۱۴۰۰۰ پايي، سطح پروازي انتخاب شده تا دوبي، را دارد كه ناگهان هواپيما از صفحه رادار محو مي شود و برج مراقبت بندرعباس در هاله اي از ابهام، اضطراب و ناباوري فرو مي رود. دقايقي نمي گذرد كه گزارش مي شود، هواپيماي ايرباس ايراني به شماره پروازي ۶۵۵ به خلباني كاپيتان محسن رضاييان به همراه ۲۹۰ مسافر در طوفاني از دود و آتش در آبهاي نيلگون خليج فارس سقوط كرده است.
در روز يك شنبه، ۱۲ تير سال ۱۳۶۷ در ساعت ۱۰:۲۴ ناو آمريكايي وينسنس با شليك دو فروند موشك دريا به هوا ، هواپيماي ايرباس ايران را كه در مسير پرواز از پيش تعيين شده بين المللي به مقصد دوبي در پرواز بود مورد حمله قرار داد و سرنگون كرد. لحظاتي بعد آبهاي گرم خليج هميشگي فارس يك پارچه از خون ۲۹۰ گل پر پر شده اي كه ناخواسته و بيگناه قرباني جهد ، پليدي و نيرنگ ديو ستم باره شده بودند، گلگون شد.
“بسياري از اجساد قابل شناسايي نبودند، در چند مورد تمام اعضاي يك خانواده به شهادت رسيده بودند و هيچكس براي شناسايي آن ها نيامد. از ۲۹۰ نفر مسافر حاضر در پرواز فقط ۱۷۰ پيكر از آب بيرون كشيده شد كه ۴۰ نفر آنان نيز قابل شناسايي نبودند. ليلا بهبهاني ۳ ساله، هنوز لباس آبي،كفش سياه و جوراب قرمر خود را به تن داشت و النگوي طلاي او بر روي دستانش خودنمايي مي كرد. وقتي ۳ ساعت بعد از سقوط هواپيما جسد فاطمه ۲۵ ساله شناور بر روي آب پيدا شد، هنوز نوزاد خود را در آغوش داشت...”
زنان و مردان ما بازيچه دست قدرتمندان جنگ طلب قرار گرفتند، به ديدار معبود شتافتند و ملتي را خشمگين بسوگ نشاندند. ولي به كدامين گناه؟ به كدامين گناه زشراره ستم، شعله ورشان كردند؟ به كدامين گناه كبوتر نقره بالي را كه پيام آور صلح بود اينچنين به خون نشاندند؟ به كدامين گناه اشك شوق ديدار را به ضجه هاي دردناك بدرود تبديل كردند؟ به كدامين گناه دشنه ماتم را بر دل اين ملت زدند؟ به كدامين گناه خون پاك مردمان ما از چنگ ديو مردانشان چكيده شد؟ به كدامين گناه؟به كدامين گناه؟ آري كه رسم آنها عصيانگري و كارشان ويرانگريست.
هواپيماي ايراني در حالي هدف قرار گرفت كه ناو وينسنس با نقض آشكار حقوق بين المللي در حريم آبي ايران قرار داشت. آمريكا در صدد توجيه اقدام خود برآمد و آن را دفاع از خود دانست، ابتدا مدعي شدند كه آن ها فقط يك هواپيماي نظامي را مورد هدف قرار داده اند، سپس به جنايت خود اعتراف ولي ادعا كردند كه هواپيما در مسير بين المللي نبوده است و رادارهاي پيشرفته وينسنس ايرباس را با جنگده اف-۱۴ اشتباه گرفته اند! در حالي كه حتي هواپيماي جنگده اف-۱۴ قابليت شليك موشك و يا پرتاب بمب به سوي اهداف سطحي را ندارد و صرفا براي دفاع هوايي استفاده مي شود و نمي توانسته است خطري را ايجاد كند.
پس از مدتها مبارزه در دادگاه هاي بين المللي، سرانجام ايالات متحده محكوم به پرداخت غرامت به خانواده قربانيان شد ولي خدمه ناو وينسنس بجاي محاكمه شدن در دادگاه نظامي به پاس اشتباه جبران ناپذير خود كه به جنايتي هولناك انجاميد، مذين به مدال ها و نشانهاي افتخار گوناگون شدند تا براي هميشه پرواز ۶۵۵ ايران اير همچون لكه ننگي بر دامان دزد جهانخواره باشد. بياد شهداي بيگناه پرواز ۶۵۵ كه نامشان همواره در دل ماست.
|