۲۳ سال بعد

اروند اوجي
Arvand.net

۳۱ شهريور برابر بود با بيست سومين سالگرد آغاز جنگ ايران و عراق، طولانی ترين جنگ قرن بيستم و جنگی خانمانسوز که ۸ سال گريبانگير مردم ايران و عراق بود. تحلیل قوای نظامی ایران پس از انقلاب بهمن ۵۷ بدلیل پاکسازي ارتش از افسران وابسته به رژيم پهلوي، لغو بسياري از قردادهاي نظامي با کشورهاي ديگر به دليل طرز فکر غلط زمامداران آن زمان، که ايران به عنوان کشوري اسلامي با همه دوست و برادر است و نيازي به داشتن سلاحهاي پيشرفته ندارد، و هرج و مرج هاي سال هاي اوليه انقلاب، به همراه اقدامات وادعاهای ایران مبنی بر صادر کردن انقلاب به کشورهای همسایه و حمایت ایران از شعیان جنوب عراق بهانه های لازم را برای حمله به ایران به دست رهبران عراق داد.

صدام حسين با پاره کردن قرارداد الجزایر رسما به ايران اعلام جنگ داد و در نخستین روز جنگ با بمباران پايگاه هاي هوايي ايران در صدد بر آمد تا به تقليد از جنگ ۶ روزه اعراب و اسرائيل نيروي هوايي ايران را بر روي زمين نابود کند. حمله هوايي عراق با شکست مواجه شد و بلافاصله به دستور ابوالحسن بني صدر، رييس جمهور وقت ايران، بسياري از خلبانان رژيم گذشته که در زندان به سر مي بردند آزاد شدند. خلبانان ايرانی پيشگام در دفاع از ايران، به همگان نشان دادند که ميهن پرستی هرگز بازيچه دولت ها و احزاب سياسی قرار نمی گيرد و با وجود وفاداری به شاه، به عهدی که برای پاسداری از اين مرز و بوم بسته بودند وفا کردند و تا پای جان ايستادند. در روز ۱ مهرماه، نيروي هوايي ايران با حمله اي گسترده، بيش از ۳۰۰ بار عراق را هدف بمبهاي خود قرار داد و تصميم ايران را براي مقاومتي دليرانه آشکار ساخت. مقاومتی که به قيمت خون هزاران سرباز سربلند وطن تمام شد و کوچه کوچه اين خاک سرشار شد از عطر نام پاره های تن اين ميهن مقدس.

امروز نیز ایران ما در شرایطی قرار گرفته است که حمله بیگانه دور از انتظار نیست. کشور ایالات متحده امریکا در ادامه ماجراجویی هایش برای شکل دادند به نقشه جدید خاورمیانه، فقط در انتظار بهانه ای است تا موشک های خود را روانه شهرهای ایران کند و با نام آزادی سرزمین آریا را در زیر چکمه های کابوی های آمریکایی، لگد مال کند. دولت ايران هر روز بهانه ای جديد در اختيار آمريکا قرار می دهد و عده ای وطن فروش نيز اجماع جهانی بر عليه ايران و سرانجام حمله آمريکا به ايران را تنها راه رسيدن به اهداف قدرت طلبانه خود می دانند و از هيچ کوششی برای فريب مردم ايران فروگذار نيستند. بر هيچکس پوشيده نيست که بسياری از فريبخوردگان تنها راه رهايی خود و رسيدن به حکومتی ايده آل را در حمله امريکا به ايران می بينند، اما آيا ديگر وطنی باقی خواهد ماند که بخواهند برای آن حکومتی ايده آل به وجود آورند؟ آيا آمريکا تا اين حد انسان دوست هست که حاظر است هزينه ای بس گزاف را تحمل کند و ايران را به اشغال خود در آورد، فقط بخاطر اينکه مردم ايران را رهايی بخشد؟ به حال مردمی که آمريکا را تنها کليد رهايی خود می دانند بايد گريست که نه نتها به خون هزاران هزار شهيدی که در راه حفظ ايران جان باختند پشت کرده اند، ‌بلکه عهد و پيمان خود برای دفاع از کيان ايرانی را نيز زير پا گذاشته اند.

شنيدم که گوسفندی را بزرگی
رهانيد از دهان و چنگ گرگی

شبنگاه کارد بر حلقش بماليد
روان گوسفند از وی بناليد

که از چنگال گرگم در ربودی
بديدم عاقبت گرگم تو بودي

●●●

كليپ "پلاك" تقديم به رزمندگان ايران