شايعه ى بم

سياوش بريرانی
SiahSepid.com

هر كدام از ما آدمها كه شغلي داريم ، بعد از مدتي به ريزه كاري ها و ملزومات حرفه مان پي مي بريم و يك سر و گردن از بقيه جلو مي افتيم و لم كار دستمان مي آيد . يك معمار ، خيلي بهتر از يك قناد ، بنا كردن يك خانه و مصالح ساختنش را مي شناسد. در عوض قناد هم در شغلش بسيار داناتر از معمار است. اين معلومات شغلي همانطور كه در زمينه ي مهارت هاي مثبت آشكار مي شوند ، در زمينه هاي منفي و شامورتي بازي هاي مختص آن حرفه به چشم مي خورند. قناد داستان ما طريقه ي درست كردن يك شيريني ، با ارزانترين خامه ي موجود را طوري بكار مي گيرد كه احد الناسي پي نمي برد و حتي ممكن است بعد از خوردن آن ماها به به و چه چه هم بكنيم. حالا شما اگر در عرصه ي فرهنگي فعاليتي حتي اگر ناچيز داشته باشيد مي دانيد كه چي به چي است.

در حرفه ي روزنامه نگاري و ژورناليستي و كلا خبررساني ، شايعه و بزرگنمايي واقعيات و بعضا دروغ پردازي ، بسيار رواج دارد و از ابزار جدا ناشدني اين حرفه به حساب مي آيد ، عين شاقول براي معمار. و حالا يكي از اين شايعات را با هم بررسي مي كنيم: شايعه ي فاجعه ي بم:

صدها روزنامه در سراسر جهان و دهها كانال تلويزيوني به انعكاس زلزله اي در شهر بم پرداختند و اشك ميليونها انسان را سرازير ساختند و كرور كرور كمكهاي مردمي را جمع آوري نمودند. فوتباليستها ، كشتي گيران ، تنيسورها ، توپ جمع كن ها ، بازيگران ، كارگردانان ، صدابرداران ، سياستمداران و كلا شخصيتهاي بسياري از مردم حادثه ديده حمايت كردند و به جمع آوري كمك پرداختند. آنطور كه حدس مي زنم احتمالا شما هم از واقعه ي بم بسيار متاثر شديد و باز هم احتمالا چند هزار توماني از جيبتان قرض كرديد و در صندوقهاي مخصوص كمك انداختيد و حالتان از اهداي اين كمك كمي بهتر شد اما بگذاريد من به شما چيزي بگويم تا حالتان از ايني كه هست بهتر شود. و آن حرف اين است: زلزله ي بم ، شايعه اي بيش نبود و نيست. مگر شما اهل بم هستيد؟ با چشم خودتان ديديد زمين بلرزد؟ اصلا همين الان مادرتان را صدا كنيد و بگوييد: مامان جون؟ و مي بينيد كه او جوابتان را خيلي زود مي دهد: جون مامان جون. ديديد كه مادرتان سالم است. اين كار را سر پدر و برادر و خواهر و عمه و خاله و عمو و دايي و همسايه ي روبرويي و پشت سري تان انجام دهيد و خواهيد ديديد كه همه سالم هستند و هيچ اتفاقي هم نيفتاده. دنياي رسانه اي مجبور است گاه به گاه اشك شما را در بياورد تا مثلا گراني و نبودن آزادي را فراموش كنيد يا مثلا در انتخابات شركت كنيد. طبق اطلاعات موثق ، ميليارد ها دلار براي ساختن استوديو هايي خرج شده كه ويراني را به نمايش بگذارند و يا ميليونها تومان به چند نفر آدم تهراني داده شده تا با سياه كردن صورت خود و خوابيدن زير آوار ، به واقعي شدن صحنه كمك كنند. گروههاي امدادي براي ايجاد اشتغال و افزايش آمادگي نفرات خود به طرف استوديو هاي عظيم هجوم آوردند و به مصدومان نمايشي تهراني امداد رساندند. روشن ترين دليل كه هيچكس نمي تواند انكارش كند ، اين ضرب المثل قديمي است كه مي گويد: بادمجان بم آفت ندارد. ديديد؟ بادمجانشان وقتي آفت نمي گيرد ، چطور باور مي كنيد خانه هايشان زلزله بگيرد؟

بعضي كارشناسان به توطئه ي آمريكا ، جنايتكار خونخوار ، اشاره مي كنند كه با ايجاد زلزله ي مصنوعي و نمايشي بم قفصد برقراري ارتباط با ايران را داشته و مي خواسته با اهداي كمكهاي وسيع و فرستادن يك هيئت آمريكايي شامل يك سناتور زن و يكي از اعضاي خانواده ي بوش ، به انقلاب ما صدمه وارد كند. به هر حال با گذشت زمان همه ي واقعيات ، رو خواهند شد و شما مي فهميد كه بم هم بادمجانش آفت نمي گيرد و هم زمينش زلزله.